eu
@euqulas
96 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
-Peki Mekke'ye neden gitmiyorsunuz diye sordu delikanlı.
-Beni hayatta tutan Mekke'dir. Hepsi birbirine benzeyen günlere, raflara dizilmiş şu vazolara, iğrenç bir aşevinde öğle-akşam yemek yemeye katlanacak güç veriyor bana. Düşümü gerçekleştirmekten korkuyorum, çünkü o zaman yaşamak için bir sebebim olmayacak.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Ben yeryüzünü kalbinin üzerine yaslamış ve bütün acısını, nefesini, öfkesini, hüznünü içinde barındırmış gökyüzüyüm. Ben, gökyüzünün içinde barındırdığı renklerin şefaffıyım.Ben,gökyüzün sesiyim,bulutların resmiyim,yağmurların avuç içleri,karların ayak izleriyim...”
Zamana yetişebilir miydim? Ya da zamanla birlikte haraket edebilir miydim? Zamanı yenebilir miydim? Kulağımda karanlık bir fısıltıydı tüm bu sorular.
“ Öｌü ｄｅｒｉｌｅｒｉｎ ａｌｔıｎｄａ ｈａｌａ ｋａｎａｙａｎ ｙａｒａｌａｒ ｇｉｂｉ．”
İçimde, bacasından zehir tüten bir hasret vardı artık. Sokak sokak dolaşıp kendini bulabilir miydi bir insan ? Arnavut kaldırımların üzerindeki adımlarımın izi bile kaybolmamıştı sanki. Taş duvarlara dokunarak sokakları geride bırakırken parmaklarım, kaybettiğim bir sürü şeyi arıyordu. Buradaki kahkahalarımı duyuyordum işte, renkli çatıları geride bırakırken kim bilir ne içindi, önemi yoktu ama o zaman gülüyordum.
Birinin sırtına atladığımı, omzuna tırmandığımı ve düşeceğimizi bilerek kendi etrafımızda dönüp durduğumuzu, bunun bile bize yenilmemişiz gibi hissettirdiğini nerden biliyordum ben?
Şimdi karşımda olsan doktor, sana insanın kendi kendini terk etmesinin mümkün olup olmadığını sorardım çünkü ben, kendim tarafından bile yalnız kalmış hissediyorum...
38. BÖLÜM : BOĞULANLAR
Descartes:
"Düşündükçe var oluyorum."🍃
Oğuz Atay:
"Düşündükçe yok oluyorum."🌿
Ben:
"Düşündükçe mal oluyorum."🍂