Yalnız yaşamak
Yalnız yaşamak, eve girip de kapınızı kapattıktan sonra sizi takip eden düşmanlarınızdan sıyrılmış ve bugün de hayatta kalmayı başarmışçasına derin bir nefes almaktır.
Yalnız yaşamak, aileden de olsa, annen de olsa, bak annen bile olsa diyorum buraya dikkat kesil, birkaç günden fazla kalan tüm misafirlere karşı tahammülsüzlük, sehpadaki bardak izlerine göz belertmek, halıdaki sigara küllerinden kavga çıkarmaktır.
Yalnız yaşamak, eve gelen bütün kurye, kargo, ne varsa, hiçbiriyle karşılaşamamak ve gidip tırıs tırıs şubelerini bulup sana gönderilen şeyleri oradan almaktır.
Yalnız yaşamak, evde çırılçıplak dolaşırken ayna karşısında dakikalarca orana burana bakmak, tam bu sırada zil çaldığında, eline geçen en saçma kıyafetlerle kapıyı açmak, oradan oraya koştururken serçe parmağı mutlaka bir yerlere çarpmaktır.
Yalnız yaşamak, buzdolabını sadece içeceklere ayırmak, evde ne zaman sıcak bir şey pişirdiğini hatırlamamak, haftada bir kez bulaşık makinesi, bir kez de çamaşır makinesi çalıştırmaktır.
Yalnız yaşamak, istediğin saatte uyuyabilmek ve istediğin saatte uyanabilmek, işin en güzeli de, istediğin kişiyle uyuyup, istediğin kişiyle uyanabilme özgürlüğüne sahip olmaktır.
Yalnız yaşamak, 4 ya da 6 kişilik yemek masasını yılda sadece iki kere kullanmaktır.
Yalnız yaşamak, evinizden ayrı kaldığınızda, en iyi otelde ya da en yakın arkadaşınızda bile kalsanız, evi özlemek ve ertesi gün döndüğünüzde “insanın evi gibisi yok be” demektir.
Yalnız yaşamak, tatile çıkarken evdeki tüm fişleri prizden çekmiş, elektriği ve suyu kapamış olduğun halde, deniz kenarında güneşlenirken birdenbire evi hatırlayıp “acaba buzdolabının fişini çekmese miydim lan?” diye düşünmektir.
Yalnız yaşamak, ev anahtarına gözünüzün bebeği gibi bakmak, dışarda bir yerde mutlaka yedeğini bulundurmak,
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
dün gece yazıldı1000Kitap
beni kimse kurtarmasın
Beni kimse kurtarmasın artık,
kurtarılacak yerimi çoktan yaktım ben.
İçimde bir ev vardı eskiden,
pencereleri çocukluğa bakardı,
kapısında annemin sesi dururdu,
duvarlarında kimseye anlatmadığım küçük sevinçler asılıydı.
Sonra bir gün,
kimse gelmeden,
kimse kapıyı kırmadan,
kimse yangını başlatmadan,
o ev kendi kendine tutuştu.
Ben de o günden beri
içimdeki külün başında bekleyen
sessiz bir adamım.
Bana mutlu musun diye sorma.
Mutluluk benim dilimde eski bir kelime artık,
anlamı silinmiş,
harfleri dökülmüş,
bir vitrinin önünde unutulmuş
çocukluk oyuncağı gibi.
Baksam tanırım belki,
dokunsam kırılır.
Ben uzun zamandır
yaşamıyorum da,
bir şeylere devam ediyorum sadece.
"Sakin bir ev,
kendi yetiştirdiğimiz çiçekler,
ilham verecek kitaplar,
sevilmeye değer birkaç arkadaş,
acı veya pişmanlık vermeyen masum eğlenceler,
gerçeğe bağlılık,
güven, ümit ve sevgi dolu bir yürek...
Dünya'nın bütün zevklerinden daha değerlidir..."
Joseph H.Doodson
Sakin bir ev,
kendi yetiştirdiğimiz çiçekler,
ilham verecek kitaplar,
sevilmeye değer birkaç arkadaş,
acı veya pişmanlık vermeyen masum eğlenceler,
gerçeğe bağlılık,
güven, ümit ve sevgi dolu bir yürek...
Dünya'nın bütün zevklerinden daha değerlidir