Yaratıcılık, yıkımdan kuvvetliydi. Yüzyıllar sonra bir tanrıçanın heykeline bakan insanlar, “Harika, insan ne güzel!” diyeceklerdi. Yıkıp yakanların adları unutulacak, düşünenlerin, yaratanların ve kuranların adlarıysa belleklerde ebediyen kalacaktı. Yaratıcı insan yüceydi ve bunu kendisi de anlıyordu.