Rümeysa
@evdekiruh
“Bütün gökyüzünü omuzlarımda taşıyacak gücüm vardı, şimdi kendimi bile zor taşıyorum.”
“Onların yanına gitmeye ne lüzum var? O bu dünyada herkesten uzak, herkese yabancı değil mi?”
“Ah ! Zavallı hırpalanmış, ezilmiş hayat! Mavi bir geceyle siyah bir gece arasında geçen şu nasipsiz, bahtsız ömür... “
"Kendi sözcüklerim bana bile abuk sabuk geliyor. Ama öyle bir anlatma arzusuyla doluyum ki... Of!..."
Yaşamımın özeti
“Biraz olsun kızabilmek isterdi, ama buna bile gücü yoktu. Fazlasıyla hissizleşmişti.”
“İçimde söylemek istediğim çok şey var sanki. Çok büyük şeyler. Bunları ifade etmenin yolunu bulamıyorum. Bazen bana öyle geliyor ki bütün dünya, bütün hayat, her şey içimde duruyor ve sözcüsü olmam için feryat ediyor. Hissediyorum... ama anlatamıyorum...”