Korkarlardı, ama bir süreliğine. Çünkü insan denen mahlukun en önemli niteliklerinden biri unutmaktı. İyiliği de kötülüğü de, acıyı da mutluluğu da, korkuyu da sevinci de unuturlardı. O yüzden aynı hataları tekrarlarlardı.
"Niye kavga ediyorduk biliyor musunuz? Geçinemiyorduk çünkü. Belki ilişkinin sonuna gelmiştik, belki başından beri birbirimize uygun değildik. Ne de olsa kültür farkı..."
Babasının gölgesinde yaşayan çocuklar asla büyüyemezler. Babasına muhtaç olanlar hiçbir zaman özgür olamazlar. Babalarının merhametine sığınan oğulların yaşamaya hakları yoktur.