Arkasında yazdığı gibi gerçekten içinde kayboldum...
Kitabın ilk başında yazarın imza bir dili olmadığını düşündüm. Daha kendine özgü, baharatlı değildi ama sonra kitabın yalın anlatımına alıştım. Sayfa sayısı o kadar çok ki ve karakterlerde istemeden kitapla çok vakit geçirip, çok sayfa okuyup dizi gibi takip ediyorsunuz masalı. Yani bende öyle oldu. Sevdim mi sevdim. Spesifik olarak aşk öyküsü denebilir mi diye sorarsak benim cevabım içinde pekte romantizm ve aşk olmadığı. Çok spoiler olmasın ama kitap aşk kısmını işlememiş. Yapı olarak cinin klasik bir erkekten farkı yoktu. Bu yüzden cini pek beğenemedim. Golem karakteri daha çok ilgimi çekti. Golemi daha çok sevdim. Birde tabii ki her şey olması gerektiği gibi ve tabii ki öyle kurgulanıp öyle olması gerektiği için 2. Kadın eklenmiş hikayeye ama - belki biri daha fazla kendinden bir şeyler bulur, bu da hayatın gerçeği- ama ama ama ben olsam Sophia karakterini hiç eklemezdim. O kısım o kadar canımı sıktı ki -benimle alakalı- ve önümde daha 300-400 sayfa vardı. Mecburen kitaptaki yahudilik, arap, kültürel bilgileri sindirip onlardan zevk almaya verdim kendimi. Golemle hiçbir problemim yok ama Cin hiçte eğlenceli ve etkileyici bir karakter değildi. El sanatlarına yetenekli, ikiside çok yetenekli zaten ancak cin benim hiç içime sinmedi yani. Dediğim gibi Sophia o kadar saçma olmuş ki sondaki Sophia'lı sahneye de bir anlam veremedim açıkçası. Onun yerine biraz daha romantik sahneler yazılabilirmiş. Gerçi yazmanın yanında okuyup şöyle olsun böyle olsun demek daha kolay biliyorum. Ama en taze haliyle okuduktan sonra böyle düşündüm. Kitaptaki sade kültürel ve dini bilgileri de çok sevdimmmm tekrar belirteyim ♡
Çoooox bəyəndim əslll dedektiv kitabıdır. Dedektiv və polisiyyə seveənlər üçün tövsiyə edrəmmm. Mən şəxsən çoooooooooooooooooooooooooox sevdimmmm.....
Reklam
Bitti… ilk kitabı alışımı ilk sayfadan beni ağlatmasını nasıl unutabilirim ki? Bir kitabın beni ağlatması için bağlaması gerekmediğini o zaman anlamıştım. Ama aradan geçen o üç kitabı bende fark edememişim. Hani büyüklerimiz der ya elimde büyüdün diye. Elimde büyüyen kızlarımın oğullarımın, kızları oğulları olunca bir sarsılmadım değil. Ama beni en burukça gülümseten şey ise bu kitabın bitip gökçen evreninin bitmemiş oluşu gülümseyin, bülbül kapanı 2 yakında çıkacak ve 3,4 de yolda… spoiler geliyor: Gökçenim ile murathan’ımın oğlu Yusuf Ali’nin Timur ile Ahu’nun kızına aşık olması peki?? (Yani ben öyle yorumladım) ya da Aslıhan’ın da bir hikayesinin olması. Kadın bir Karakurt’un hikayesini olacak olması… Metenin büyümesi, Aybüke’nin anne olması ya içim gitti yaaa içimmmm sana her şey için o kadar müteşekkirim ki Lore’m o zaman bu güzel karakterlere de kalbimde en güzel köşelerden birine koyduğuma göre… Sonsuza Kadar Mutlu Yaşadılar diyelim ve Gökçen Kız masalında Gökçen kızın kalbinin aslında hep en büyük olan olduğunu hatırlayalım… 
Loresima 
Gökçen 
Gökçen 2 
Gökçen 3 
Gökçen 4
Loresima Gökçen Gökçen 2 Gökçen 3 Gökçen 4
Kitap o kadar güzel kiiiiii ben arkadaşlarımın önerileriyle başladım ve hiç pişman değilim çoook güzel kitapta Soner ve Besteyi okuyorsunuz kitap çok güzel bence herkesin okuması gereken bi kitap ve lise kurgularını seviyorsanız okuyun derimmmm
İndiyə qədər oxuduğum ənnn maraqlı kitablardan biri oldu. Çoooooooooooooox bəyəndim. Belə kitabların daha çoooox yazılmasını tövsiyə edirəmmm. Hərkəs oxumalıdır...
Agladimmmm ama cok sevdimmmm
ne kadar gokcen daha cok sevsem de bulbul de cok guzeldi sonu cok aglatti cok duygulandirdi ama bence yerinde bitti olmasi gerektigi gibiydi ahu timur gunes cok guzel bi aile oldu adem guldeste bebek beni cok aglatti
Reklam
Reklam