Harfleri incitmeden
yan yana getirerek kurduğum cümleler
saatlerce cevap beklerdiler
ve hep noktaları virgülleri çalınmış
duyguları hırpalanmış
ağlayarak bana geri dönerdiler.
Oysa yıllardır sürgündüler zaten
iki dudak arasında.
Yanmıştı anılarım
Issız bir evin tavan arasında.
Leyla Demirli
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
olmamasına razıyım. oluyormuş gibi olmasın yeter.
elinizden geleni
yapdıkdan sonra ,
hala da olmuyorsa ,
o zaman
ayağınızdan geleni yapın:
gitmek gibi mesela.
dayanılmaz olan aslında yaşam değil, insanlarmış.
" pek çok şeyin bambaşka olmasını isterdim..
güzel bir dilekti, belki düzgünce dileseydim..
benim yalnızlığım insanlarla dolu..
bir hedef var, ama yol yok; bizim yol dediğimiz şey, bir duraksama anı.
en iyiyi ararken, iyiyi kaybediyorsunuz.
"sein" sözcüğü almancada iki anlama gelir:"var olmak" ve "onun olmak."
dışarıya kapanmak esasen içeriye açılmaktır. huzur mu istiyorsun? az eşya, az insan..
kendine bir engel arayarak vaktini boşa harcama. belki de hiç engel yoktur
"kör bir kuş gibi.
nerede sert bir duvar var oraya çarpıyorsun."
Sıcak bir yaz akşamı, sokakta oynayan çocuklar, kapı önlerinde sohbet eden kadınlar ve adamlar. Heryer cıvıl cıvıl kahkaha dolu. Eski ahşap evin cumbalı penceresinden çiçeklerini sularken seslendi yaşlı kadın…
Amma gürültü yaptınız kafamız şişti sabahtan beri..!
Çocuklardan biri; daha yeni çıktık kapıya teyze dedi.
Ben yalan mı söylüyorum gürültünüzden durulmuyor.
Sadece biz koşmuyoruz ki. Çok gürültü varsa camı kapatın…!
Bak hele laflara bak. Bacak kadar çocuk akıl veriyor.
Asıl çocuk sensin. Bu kadar insan var bir tek bize kızıyorsun.
Ne haliniz varsa görün deyip içeri girdi. Söylene söylene….
Kenardan olayları seyrederken kendi kendime gülüyorum. Kim daha çocuk….