«Sen kendini öldürecek misin? Hani babam ölünce sen yaşayamayacaktın?»
«Can tatlıdır gözü kör olsun... Ben çoktan, başımdan bunca işler geçtikten sonra kendimi öldürmeliydim. Dünya vazgeçilmezdir, viran kalası... Giden insan bir daha geri gelir mi ki... Hep yarını merak ederim ben, ne olacak diye, Salmanım... Ne var ki bu dünyada, bir başıma kalmışım orta yerinde yapayalnız, vazgeçemiyorum? Senin babandı dayanağım, gürüm gücüm, sevgim, muhabbetim, yiğidim, kardeşim, o da ölürse yaşayamam, diyordum, işte yaşıyorum. Ben kendimi öldüremem Salmanım. Bu bahar şu kayaların dibinden gene çiğdemler çıkacak, sümbüller, nergisler bitecek... Şu dünya, şu dağlar kokudan, bahardan delirecek. Çok merak ediyorum, Salmanım, kusura kalma, senin baban gibi bir yiğit için de olsa ben kendimi öldüremem. Dünya güzel, can batsın Salmanım, can tatlı, yazgeçilemiyor.»