Bir bomba daha patladı sokakta
Onlarca insan köprüleri atladı şimdi sıra ayrılıkta
Kararmış yüzlerin gülüşleri mazinin çok ardında
Anne her yer elma kokuyor dedim onun göğsüne yaslandığımda...
Benim bu çektiklerimi bir çocuk var ki anlıyor
Kendimi yerden yere vuruşumu, içimdeki zehiri
Bir çocuk var ki anlıyor, kahroluyor
Odasında şiirlerim fukara mumlar gibi yanıyorlar
~Attila İlhan