Ne vardı bu gecelerde,
Benim canımı acıtan,
Gözyaşlarıma hakim olamama nedenim,
Ah geceler,
Hep kaçtım geceden,
Erkenden uyurdum ağlamamak için,
Daha az düşünebilmek için,
Yüzleşmemek için belki de gerçeklerle.
Gecenin sessizliğinde,
Karanlıkta yalnız kaldım,
Düşlerim yankılanırken duvarlarda,
Gerçekler, gölgelerle dans ediyordu.
Bir umut aradım,
Bir ışık, bir işaret,
Ama yalnızca soğuk, sessiz bir boşluk buldum.
Bir gün belki,
Gecelerin göğsündeki bu sessizlik,
Bir anı olarak kalacak,
Ve ben, zamanla huzuru bulacağım.