Bircan Yücel
@evrenicindeevren
Insan kendini yalnızca insanda tanır...
#80470526
57 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Suyu Arayan Adam Gerçek idealizm ile, eğreti kahramanlık arasindaki mesafe, bazen, bir adımda alınacak kadar kısadır.
Şevket Süreyya Aydemir
Sayfa 318
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Insan kendi ruhunun ya kölesidir ya kurtarıcısı...
Nazan Öncel
Ot dergisi sayı 95
Nazım HikmetŞiir
Gülüyorsak hâlâ...
bakıyorsak gökyüzüne,
denizi özlüyor,
çocukların büyüdüğünü görüyorsak,
güneşin doğuşuna mutluluk,
zamanın akışına hayat diyorsak,
güzeliz be;)
Ne memleket, ne gençliğim, ne yıldızlar uzak,
hepsi bende,
hepsi " Sakın unutma kutum" da
aklımın kıymetliler rafında
youtu.be/Uu4H-nhKFCs
Aşkta Yarın Yoktur Sevgili
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir
ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
İnsan
İnsan, insanı yakar mı?
İnsan, insan yanarken bakar mı?
İnsan, insanı yakanı, yanarken bakanı saklar mı?
İnsan yanarken yanmayan insan var mı?
Varsa yanmayan o insan mı?
#unutMADIMAKlımda#
#2 Temmuz 93#