dinlemiyor insanlar, bence anlatamadım
derinimde yaram var, bence saklayamadım
üleşiyor şeytanlar, nehirleri içimde
hoşt köpekler diyip de kafayı dağıtamadım
ah güvercinim, beyaz eşim, tek dişim
sevmiyormuş meğer katı kalbim doya doya
ah seviştiğim, sevildiğim, yenildiğim
değemiyormuş meğer taş ellerim doya doya
Artık ne mutlu ne de mutsuzum.
Her şey geçip gidiyor.
Bu zamana kadar yaşadığım, soğuk bir cehennemi andıran sözde "insan" dünyasında tek gerçek şey bu.
Her şey geçip gidiyor.
Arızalı bir insan.
Artık tam anlamıyla insanlığımı yitirmiştim.