İRİNA
İvan Romanıç, sevgili İvan Romanıç!
ÇEBUTIKİN
Ne var yavrum, ruhumun neşesi, ne var?
İRİNA
Söyler misiniz bana, neden böylesine mutluyum bugün? Sanki bir yelkenlideyim, üstümde engin, mavi bir gökyüzü uzanıyor... iri, beyaz kuşlar uçuşuyor... Nedir bu?
ÇEBUTIKİN
(İrina’nın ellerini incelikle öperek)
Beyaz kuşum benim...
İRİNA
Bu sabah uyandım, kalkıp yüzümü yıkadım ve birden, bu dünyada her şey apaydınlık göründü bana... Nasıl yaşamak gerektiğini biliyorum artık. Sevgili İvan Romanıç, her şeyi biliyorum. İnsan emek harcamalıdır. Kim olursa olsun, öylesine çalışmalıdır ki terler aksın yüzünden. Yaşamın anlamı, amacı, mutluluk, coşku, sevinç, bundadır sadece...