Aslıhan Genç
@exlibris_AG
yeniden doğmak üzerine...Hayat
Kara bir deliğin içine düşmüştüm, emilip yutulmak, sonra yeniden dünyaya dönmek istiyordum. Ölmek ve tertemiz dirilmek. O zaman belleksiz, boş, aynı zamanda çelik gibi sertleşmiş olacaktım ve hiçbir şey yokmuş gibi ayağa kalkıp üstümdeki tozu silkerek yürüyüp gidecektim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ötedeki göl, kasaba kahvelerinin camlarına vuran yağmur, rüzgârın telli kavak, kestane ve çamlar arasındaki uğultusu, kuşların gökyüzünde daireler çizdiği akşam saatleri, hiçbir şey sevindirmiyordu beni artık, şaşırtmıyor, başka bir duyguya götürmüyordu.
Bilip de bilmezden, görüp de görmezden geldiğim, bağırmak isteyip de sustuğum bütün zamanlar için ağlıyordum.
Belki de dediği gibi zaman, değişimler suçluydu. Bizlerse kurbandık. Çatışan sudan düşünceler, sorgulanmadan hızla benimsenen davranış kalıpları,...
Akşamın bu erken saatinde güneş sis içinde koyu, yoğun sarıya dönüşmüştü. Bu her zamanki dünyaydı ama tıpkı benim gibi yıpranmış ve yorgundu.