Sonra uyudum... Belki rüya görmedim ama yine de dinlendiğimi hissettim. Yalnız olmamanın ne anlama geldiğini biliyordum uyandığımda. Ben ki, Tanrı'yla yarıştığımı düşünürdüm o kulvarda...
Çok keskin bir konuşma yapmayı hayal etmişti belki de bunca zaman, beni ilk gördüğü yerde. Ama hiçbir hesabın dikiş tutturamadığı hayatta, o da herkes gibi çuvallamaktan nasibini almış ve beni görünce, boğazında çözemediği düğümler kurşunların ağzından çıkmasını engellemişti. En boktan hikâye bile aynaya anlatılırken iyi gelir!..