..."Umut bir nehirdi insanın benliğinden ötekine akan, ulaşan, onu da önündekine katarak bir başkasında can bulan... Sevgisi de, umudu da kimsesiz değildi artık; ebruli çiçekler açmıştı yüreğinde yağmur sonrası. İçin İçin kanayan, zaman zaman da içini oyarak kanattığı o yara, kabuk tutmuştu çabucak."
Nadide; Ağlayan Şehir
-D&R, kitapyurdu, idefix, istanbulkitapcisi, 1000kitap internet sitelerinde-