Eylem Erdem Şengör

Eylem Erdem Şengör
@eylemerdemsengor
Yazarak gelişen-geliştiren, Nadide'nin yazarı nadide bir insan... dr.com.tr/kitap/nadide/ey...
Yazar-Editör; Reklam ve Halkla İlişkiler Uzmanı
Sinop
11 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
..."Bekleyen" ve "bekleten" olmak arasındaki en büyük fark; birinin her defasında "son" olacağını, diğerininse karşısındakinin sabır ve ilgisinin "sonsuz" olacağını sanmasıydı galiba... -Bekleyiş, özleyiş, vazgeçiş; Nadide-
Sayfa 36 - Gate Yayınevi
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
...Büyüyünce yaşayacağı yeri seçse insan. Nerde, ne vakit, nasıl olacağını bilse... Doğru yerde, doğru zamanda, doğru şeyle buluşsa; daha az çalışıp, daha çok gezse mesela. İstediği hayatı-hayali yaşasa, istediği ağacın-taşın gölgesinde dostları ve sevdikleriyle yaşlansa... Hiç üzmeden, üzülmeden, hiçbir şeyi incitmeden yolu tamamlasa misal; çok mu hayal?! Eylem Erdem Şengör
Acı
..."Son bir güçle doğruldu, ayağa kalkmaktı niyeti. Lakin gücü ve nefesi yetmeyince yine panikledi. Soluk soluğa ve büyük bir umutsuzlukla bıraktı kendini kadife koltuğa. Ölümü bekler gibi uzandı sırtüstü; bakışları boşlukta, ruhu arafta."
Sayfa 65 - Gate Yayınevi
Alıntı
...Görünüşüne inat; sakince ve hiç ses etmeden açıldı, o ihtişamlı kapı. Ardında ne olduğunu bilmeden, az bir cesaret ve çokça korkaklık arasına saklandığı o ruh halinden de eser yoktu şimdi. Bu zamana dek, korkup hiç çalmadan önünden geçip-gittiği onca kapı, onca yol, insan geldi hemen aklına; düşündü sonra... Kapalı olan kapılar değildi belki, ya ondaki anahtar yanlış idi ya da çalmaya çok ısrarcı değildi. Doğruyu bulması epeyce zamanını aldı. Yıllar sonra anladı; dilemeden verilmez, aramadan bulunmaz ve hiç çalınmayan kapılar açılmazdı. Kararlıydı bu defa, kendine ve yaradana da sonsuz inançlı... Durdu, önce kendini yokladı; korku, endişe ne varsa eskiye dair içinde hepsini bir bir yolladı. Bildiği bir hikayeyi dinler, gördüğü bir filmi tekrar izler gibi emindi; kendi hikayesinin başrolüne hazırdı şimdi. Görüşünüşüne inat, sakince ve hiç ses etmeden açıldı o ihtişamlı kapı... Yakına gelince anladı, ne kilit vardı aslında ne de anahtar. Kapıyı çalmak yeterdi içeri girmek isteyene; sadece..." Eylem Erdem Şengör
Edebiyat
Ağlayan Şehir
..."Umut bir nehirdi insanın benliğinden ötekine akan, ulaşan, onu da önündekine katarak bir başkasında can bulan... Sevgisi de, umudu da kimsesiz değildi artık; ebruli çiçekler açmıştı yüreğinde yağmur sonrası. İçin İçin kanayan, zaman zaman da içini oyarak kanattığı o yara, kabuk tutmuştu çabucak." Nadide; Ağlayan Şehir -D&R, kitapyurdu, idefix, istanbulkitapcisi, 1000kitap internet sitelerinde-
Sayfa 93 - Gate Yayınevi
Edebiyat