"Umarım çok güzel bir kitaptır." cümlesiyle ön siparişini verip, yine aynı cümleyi söyleyerek okumaya başladığım bir roman oldu Kayıp Tanrılar Ülkesi. Geçmişte Ahmet Ümit'in bir romanı ve bir öykü kitabını okudum fakat kalemine ve zihnine hâkim değildim doğal olarak. Kitap beni daha ilk sayfalarından içine çekti ve son sayfasına kadar da bırakmadı. Ana karakter olan başkomiserin kadın olması ilgimi çekse de Yıldız karakterine ısındığım söylenemez. Soğuk ve samimiyetsiz buldum, yardımcısı olan komiser Tobias daha samimi gelse de ona da pek ısınamadım açıkçası. Başkomiser Nevzat ve Ali'nin yeri bende hep farklı olacak sanırım. Mitoloji ve astrolojiye ilgili birisi olarak kitapta kurgunun bu iki türün etrafında dönmesi almamdaki en büyük etmendi ve içten içe güzel bir şekilde kullanılmasını diliyordum, şunu söyleyebilirim ki gayet güzel bir şekilde kullanılmıştı ve uzmanlardan edinilen bilgilerle kitabın içine efsaneler ve mitolojik ögeler çok güzel yedirilmişti. Bu konuda benim gibi şüphesi olanlar varsa bu şüpheden kurtulup kitabı sepetlerine eklemelerini tavsiye edebilirim. Kitap Almanya'da yaşayan bir Türk'ün öldürülmesiyle başlıyor ve cinayetler bununla sınırlı kalmıyor. Tek bir cinayet olmayacağından emindim, nitekim olmadı da ve istediğim gibi bir seri katil romanı okudum. Bir süre sonra katilin kim olduğunu anlasam da bence güzel saklanmıştı, Ahmet Ümit de bir polisiye yazarı olarak ters köşeleri çok seviyor. İçeriği hakkında spoiler vermeyeceğim ama kurbanların arasında bağ olduğunu belirteyim, ee zaten bu işin esprisi de burada değil mi? Ben ana karakterlere ısınamasam da kurgu çok güzel yazıldığı ve kitabın dili de inanılmaz akıcı olduğu için kitabı severek okudum. Uzun zamandır yerli yazarlardan polisiye roman okumamıştım ve bu roman ilaç gibi geldi. Ahmet

Edebiyat

Kayıp Tanrılar ÜlkesiAhmet Ümit · Yapı Kredi Yayınları · 202328,2bin okunma

Reklam

Geri İleri