Eylül”üm.
Güzeller güzelim.
Annemmmmm.
Saçlarına nazar boncuğu taktığım.
Sarıp sarmaladığım.
Yoldaşım.
Yarınım.
Sırdaşım.
Güzel kızım benim.
Gelemedim diye kızgınsın bilirim ama anneler bazen böyledir.
Yeterim sanar, çabalar çırpınır son gücüyle hadi bi kere daha kalk dese de yetemez bazen.
Düşer kalkamaz.
Çıkarım sandığı kuyulardan çıkamaz bazen.
Güçlü görünürler elbet ama onlar da bazen güçsüz düşerler.
Halimden anlarsın bilirim.
Yormazsın hiç.
Hep dinlersin,
Susan yanlarımı konuşturur,
Yaralarıma su serpersin.
Hayalinle sarar sarmalarsın sen de beni.
Gönül koymaz açarsın hep kollarını..
Ben biraz babanla sohbet edeyim sen de dinle bizi emi.
Çünkü babana doyamıyorum son zamanlarda.
Yolumu aydınlatan bir ışık gibi içimi de aydınlatıyor son zamanlarda.
Yaşadıkça yaşayasım,
Sevdikçe sevesim,
Sardıkça sarasım geliyor.
Bi gün dünyaya geldiğinde gülüşünle babanla yarış istiyorum.
şarkılar söyleyeni azaldıkça güzelleşir
en güzel şarkı eylül'ün getirdiğidir
alacakaranlıktaki yalnızlık sesleri
içimize uçuşan çınar yapraklarından
çekilip gitmekler mi buluşmaklar mı
her sabah çocuk her akşam adam
bir bakışta tanıyıp gönüllü sürgünleri
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Ben seni anlatırım da, seven olur.."
Eylül Suat Ökmen
youtube.com/cinarsanatdernek
facebook.com/cinarsanatdernegi
instagram.com/cinarsanatdernek
x.com/cinarsanatder
İlkbahâr Bu!Şiir
Birer birer kayıp gitti en derin gecende,
Sarardı soldu birden kefenli bilmecende.
Güzîde bir hayal belki burcu burcu günler,
Bilir misin ki sensiz nasıl geçer bugünler?
O gün bugün hayâlimde belki bir hüzünsün,
Hüzün hafif kalır belki yas tutan yüzünsün.
Akar durur içimden geçer bu çağlayanlar,
Yazın neden hüzünden kaçar şu ağlayanlar?
Akar yaşım gözümden birer birer ne mutlu,
Desem ki gözlerimden ne katrelerce kutlu.
Bahâr değil ki Eylül ayında sonbahâr bu,
Ne bir haber ne büşrâ ne ilk ne son bahâr bu!
Mefâ'ilün / fe'ûlün / mefâ'ilün / fe'ûlün
Kadir İnanır çok başka bir ruhla özdeşleşmiş biriydi. İnsanlığıyla, yakışıklılığıyla, duruşuyla, edası ve bakışıyla, yaşamının her alanında inşa ettiği, filmlerinden alışık olduğumuz karakter sahibi varlığı, adaletsizliğe isyanı ve düşünceleriyle onurlu bir hayat sürdü.
Bu ülkede hep ezilenlerin, yok sayılanların, zulme uğrayanların yanında durdu. 12 Eylül darbesinin gedikli paşalarından yeni dönemin faşist ırkçı kifayetsizlerine kadar sözünü egemenlerden hiç sakınmadı. Eğilmedi, bükülmedi. Hep doğrudan, barıştan, bağımsız bir ülkeden taraf oldu. Bir insana yaraşır biçimde gelip geçti bu hayattan.
Şimdi gülüşünde asılı kalmış bir dünya özlemidir bizi inciten. Ruhun şad olsun.
Canım Marmara'm sana söylediklerimi geri alıyorum. Dokuz Eylül'de okumaktan Allah korumuş..