elul
@eylul_cknn
Ruhumdan her geçeni dudaklarımın arasına yollasam, ruhumun içinde ne kalır!
61 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Bugün çok severek okuduğum, bir kitap ile geldim...
KAPAK YAZISI:
Adım Ruby.
Hepinizden farklıyım.
Aklınızın derinliklerinde gezinebilir,
anılarınızı hiç yaşamamışsınız gibi silebilirim.
Henüz on yaşındayken Thurmond'daki bu rehabilitasyon kampına gönderildim. Hem de kendi ailem tarafından...
Burada her adımımız izleniyor, nefes alış verişlerimiz bile.
Yalnız değilim.
Maviler... Yeşiller... Turuncular...
Sarılar ve Kırmızılar...
Karanlık Zihinler...
Ve yaşamak için saklanmak zorunda kalanlar
Ve kaçanlar...
YORUMUM:
"Karışık duygular" kitap hakkında söyleyebileceğim en genel cümle bu, yalnızca iki kelime kitabı tanımlamama yetiyor... Çok farklı duygular içerisine girdim bu kitapta, tam herkes mutlu oldu derken birden ortalık karıştı...
•••••••••••••••
Kitaba genel olarak bakarsak güzel, çıtır çerez, okuma listesinde olmadı gereken bir kitap. Ama bunların yanında olumsuz düşüncelerim de var: karakterlerde ve mekanlarda betimleme çok azdı, kafamda canlandırırken zorlandım. Bunun dışında bazı yerler fazla genç kafası ile yazılmıştı, yani biraz ergen düşünceler ve sahneler vardı.
•••••••••••••••
Kurgu çok güzeldi ve bence orijinaldi. Karakterler ( özellikle Liam) çok sempatik yazılmıştı. Biraz daha fazla betimleme olsa, her şeyi ile mükemmel bir kitap diyebilirim.
Reklam
Ünlü yazar 41. yaş gününde gönderenin kim olduğu bilinmeyen bir mektup alır. "Beni hiç tanımamış olan sana..." diye başlayan bu mektup ile, tek taraflı yaşadığı aşkı yirmi sayfaya sığdıran, uçurumun eşiğindeki bir kadının iç dünyasına yolculuk yapar. Sevildiğini bilmeden geçirdiği yıllar gözlerinin önünden geçerken, kendi içinde cevaplayamadığı sorular ile baş başa kalır.
•••
Zweig'den okuduğum ikinci romandı ve ve klasik okumayı sevmeyen ben bile bayıldım. Daha önce Amok Koşucusu'nu okumuştum ve pek beğenmedim için yorum bile girmemiştim ama bu kitap... okumayanlar çok şey kaçırıyor. Bilinmeyen kadınının iç dünyası, çocukken yaşadığı duygular, bu duygular ile olan savaşı... Okurken âdeta sizi içine çekiyor ve o kadın geceleri pencere başında âşık olduğu zengin komşu çocuğunu beklerken, sizde onun yanında sabahlıyorsunuz...
Bazı yerlerdeki betimlemeler sıksada, klasik bir aşk hikayesi olsada bence çok etkileyici bir roman, ki zaten 19. yüzyıldan günümüze kadar gelmesi hem Zweig'in hemde romanın başarısını kanıtlıyor.
Açıkçası kitap hoşuma gitti, klasik bad boy ve good girl hikayesiydi ama benim beklemediğim bir şekilde hoşuma gitti.
Böyle bir kitabın hatta yazarın varlığından bile haberim yoktu fakat bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine alıp okudum.
Bazı sayfalarda çok sıkıldım çünkü yazarımız klişe yazmaktan hiç kaçınmamış. Olay, kurgu her şey çok klişeydi ama okunabilecek bir kitap. Yani üzerinde çok konuşacak bir şey olduğunu düşünmüyorum. Eğer klişe okumak ve vakit geçirmek isterseniz tavsiye ederim.
Bir gecede şöhrete kavuşan müzisyen... Tek amacı ünlü bir magazin yazarı olmak isteyen bir genç... Her şey böyle başlamıştı... Efe ve Mine'nin hikâyesi böyle başlamıştı... Rengârenk acılar'ın hikayesi böyle başlamıştı işte...
Mine, sosyal medyadan kendini soyutlamış Efe Duran hakkında magazin yapmak amacıyla o binaya, pembe neon ışıkların yansıdığı No.26'ya taşındığında, ne hayatının sonuna kadar değişeceğinden, ne de âşık olacağından bihaberdir.
•••
Beyza Alkoç artık genç kurgu alanında tanınmış bir yazar oldu, genel olarak güzel kurgu yazdığını düşünüyorum ama hem kitaplarında gerçekleşmesi zor olan şeyler yazıyor hemde hikâyelerini fazla uzattığı görüşündeyim. Ama bu kitapta kendini geliştirmiş, gerçekleşmesi mümkün, gerçeğe dayalı bir hikâye çıkmış kaleminden. Ayrıca kitapta yazılar "Rengârenk Acılar" şarkısının gerçek bir şarkıya dönüşmesi kitabı çok gerçekçi kılıyor. İkinci bir kitap yazarmı bilmiyorum ama yazarsa umarım fazla uzatmaz...
Ünlü olmanın zorlukları soğuk su gibi çarpıyor yüzümüze. Çoğumuz hayal ettiği o ünlü, zengin fenomen olmak aslında hiç de düşündüğümüz gibi değilmiş...
Eğer Beyza Alkoç ile hâlâ tanışmadıysanız bence No.26 ile başlayabilirsiniz...
Biraz müzik ve biraz magazin hayatı
No.26'nın hikâyesi
Efe ve Mine'nin hikâyesi
Bizim hikâyemiz
~Pembe ışıkların yansıdığı o bina... No.26~
"Kendini yaşamaya değer görmediğim her şey benim bu hayattaki esaretimdir."
"Aşk böyle bir şey mi? Bir insanın senin iç sesin olması gibi mi?"
"Bırakın gözlerinizdeki parlaklığı tüm dünya görsün, belki bir gün onlar da biraz parlar..."
Şimdilik benden bu kadar Yakında görüşmek üzere...
Bol kitaplı günler dilerim...
Kitaba geçmeden önce birkaç şeyden bahsetmek istiyorum... Ben manga okumaya da, anime izlemeye de karşıydım. İlk defa bir kitap fuarında tanışmıştım mangalarla. Kitabın ilk sayfasını açtım ve aynen şöyle yazıyordu: "YANLIŞ SAYFADAN BAŞLADIN!" ಠ﹏ಠ İşte bu benim mangalarla tanışma hikâyem:) Yıllarca bu şekildeydi, izlemedim, okumadım, sonra ne oldu bilmiyorum ama içimde manga okuma isteği oluştu... Ve sonuç olarak Death Note'un yorumu ile karşınızdayım :))
•••••••••••••••••••••
Kısaca konudan bahsetmek gerekirse:
"Bu deftere adı yazılanlar ölür." Şinigami Ryuk'un insanoğlu dünyasına düşürdüğü bir defter, iki seçilmiş insan ve muhteşem bir savaş.
Death Note'u bulan bir lise öğrencisi, defteri kullandıktan sonra insanların öldüğünü görür. (BU KORKUNÇ BİR ŞEY =_=). Fakat o iyi bir dünya yaratabilmek adına cani suçluları, defter yardımıyla tek tek öldürmeye başlar. Yüzlerce insanın ölümü, dünyadaki birçok gizemli olayı çözen "L" in dikkatini çeker. Ve böylece büyük savaş başlamış olur...
•••••••••••••••••••••
Kitaba bayıldım, resimler, yazılar, karakterler, ve Death Note kendisi harikaydı. Kitabı aldığımda hiç bu kadar beğeneceğimi düşünmüyordum fakat beklentilerimin üstünde çıktı. Kitaba olan hayranlığımı kelimelere nasıl dökeceğim bilmiyorum. Aylarca hiç ara vermeden manga okumak istiyorum (◡ ω ◡) Kitap hakkında söyleyeceklerimi söyledim, ne kadar harika olduğunu söyledim. Ee o zaman sizde bir şans verin (｡•̀ᴗ-)✧ Bence pişman olmazsınız. Ha bu arada hâlâ anime izlemiyorum¯\_ಠ_ಠ_/¯
Reklam