Eylül
@eylulakyol
“Çünkü benim korkum hiçbir zaman hayat değildi, ölüm de değildi, silahlı bir çatışmanın ortasında kalmaktan da korkmazdım veya kaybetmekten her şeyimi... Benim korkum insanlardı, benim korkum onların bakışları, onların dokunuşları,onların sesleri, onların var oluşlarıydı aslında...”
“Sen benim acıyan yerim değil misin? Seni benden alırsan eğer, ben bir daha nasıl acıyacağım?”
“Su ve rakı birbirine karışınca en günahkâr beyaza dönüşür,” dedi durgun bir sesle. “En bulanık beyaz olurlar.”