“Yüzünü böyle görmeyi seviyorum.” dedim aniden. “Gülümsemeni seviyorum.” Ateş Lordu olmasaydın da o gülümsemeyle içimi sıcacık yapardın. Ateş Lordu olmasaydın da fedakârlıklarınla beni yakardın.
“Buradayım, öğreniyoruz, hatalar yapıyoruz ama ikimiz de öğreniyoruz. Ben buradayım. Vârisin, dostun, halkın... Sarayı birlikte tamamlayacağız. Halkımızı birlikte uyandıracağız. Artık daha fazla konuşacağız... Buradayım, artık tek başına boğulmayacaksın.”