Özlem, sevgiden geriye kalan en keskin hatıradır.
Sevgi gider, zaman unutturur derler, ama özlem kalır.
Çünkü özlemek, kalbin geçmişe açılan penceresidir.
Ve o pencereden baktığında insan,
gidenin ayak seslerini duyar,
ama hiçbir zaman,
kapıyı açamaz.