Dağlar konuştu ben susar oldum
Yükseklerde yankılandı içimin yangını.
Bir gül düşledim, ellerimde kurudu,
Rüzgâr bile artık teselli etmedi beni.
Halbuki Yunus gibi sevecektim karşılık beklemeden,
Mevlâna gibi dönecektim aşkıma pervane.
Sadi’nin sözleriyle sabredip,
Şems’in gölgesinde kaybolacaktım
Bir mektup Leyla’dan geri dönen
Atsız’ın iç çekişini amımsadım.
Süreya’nın yarım kalan mısralarında,
Hikmet’in vatana küskünlüğünde