Türk beşerî, zümresine mensup kavimler, asırlardan beri tarih ve coğrafya bakımından birbirinden ayrılmış oldukları hâlde, bugüne kadar ana dil olarak aynı dili konuşmaktadır. Tabiî lehçeler ayrılmıştır, fakat bu lehçeler ayrı birer dil teşkil edecek kadar birbirinden uzaklaşmış değildir. Türk ırkına mensup kavimlerin konuştukları diller o kadar birbirine yakındır ki, bunlar müstakil "lisan"lar olmaktan ziyade, aynı Türk lisanının lehçeleri mahiyetindedir.
*Bundan ancak Türk ırkına mensup olan Yakutlar ile Çuvaşların lisanları istisna teşkil etmektedir. Bu iki kavmin konuşma tarzları, müstakil bir lisan addedilecek kadar diğer Türk lehçelerinden uzaklaşmıştır. (Daha doğrusu, diğer lehçeler bu dillerden uzaklaşmıştır.)