Arapçada "evvâb" diye bir kelime var. Allah'a samimiyet ile yönelenler manasına geliyor. Yaptıkları sebebiyle suçluluk hissediyor, bir kusur işlediklerini devamlı surette hatırlayarak Allah'a yöneliyorlar; bu insanlar için Allah sonsuz derecede merhamet sahibidir.
Eğer kalbiniz çok katılaşırsa, o insanlar yüzünden uğradığınız hayal kırıklığı o kadar büyüktür ki onları defterden siler atarsınız. Belki dışınızdan yumuşak konuşuyorsunuzdur, fakat çoktan hayatınızdan çıkarmışsınızdır. Vazgeçmişsinizdir, size karşı iyi olamamışlardır. "Ğalize'l kalb" bu durumu tasvir için kullanılıyor.
Gerçek liderlik, Peygamberî liderlik ve Allah Resulü'nün liderliği, kendine tâbi olan, fedakarlıkta bulunan insanlara birer hizmetkar ve köle gibi sonsuz bir bağlılık içinde olmaktır. Tam da teb'anıza hüsn ile davranmanız sizden hiç beklenmediği sırada onlara güzel davranmaktır.
Allah başkalarının sözlerindeki kusurlarla ilgilenmeyen, bunun yerine insanlara karşı samimiyet ve sevgi bağları içerisinde olan insanlardan olmamız için bize yardım etsin.