‘Çok seviyorsun değil mi?’ diye sordu.
‘Evet’ dedim, ‘milyarlarca hem de. İlk insandan bu yana evrende biriktirilmiş tüm sevgi kadar, o sevginin tek mirasçısı gibi. Acısını da aynı şekilde çekiyorum. İçimdeki aşkın acısıyla birlikte, bütün insanlığın acılarını da duyuyorum içimde. Ayaklarım yere basarak, adım adım acıyarak seviyorum.’
Diyelim yağmura tutuldun bir gün
Bardaktan boşanırcasına yağıyor mübarek
Öbür yanda güneş kendi keyfinde
Ne de olsa yaz yağmuru
Pırıl pırıl düşüyor damlalar
Eteklerin uça uça bir koşudur kapardın
Dar attın kendini karşı evin sundurmasına
İşte o evin kapısında bulacaksın beni.
Can Yücel