Qaytarılmaz itkini canlı surətdə yadıma salıb anamın xatirəsini bir növ təhqir etmək qorxusu üzündən məni həyatın hər bir təzahüründən çəkinməyə vadar edən bütün şeylər gözlərimin qarşısında canlanırdı.
Anam haqqında danışmağa, anam üçün ağlamağa onların nə ixtiyarı vardı? Onlardan bəziləri bizim barəmizdə danışarkən bizi yetim adlandırırdılar. Təzə ərə getmiş bir qızı birinci dəfə madam adlandırmağa tələsdikləri kimi bu adı birinci olaraq bizə vermək , yəqin ki, onların xoşuna gəlirdi.