“imparator bizans’a dönmek üzere gemiye binerken geri döndü. son bir defa terk ettiği memlekete bakıp, ‘elveda, suriye, ebediyen elveda!’ diye mırıldandı. ‘ah! bu kadar güzel bir ülke düşmanlarımın olsun. ne acı!’
sasanilerin tahtı için de ağla; bunca hükümdarın taçları, kudret ve ihtişamı için de ağla.
şimdi devir ömer’in devridir; onunla birlikte dünyaya o güne kadar bilinmeyen bir din yayılıyor. vaktiyle tahtların durduğu yerde şimdi müminlerin kürsüleri bulunuyor.”