Fatma
@faattmaa
Şu anda okuduğu kitap
Buket Uzuner’in Kumral Ada ve Mavi Tuna romanı, çocukluk aşkının masumiyeti ve Ada ile Tuna’nın ilişkisi üzerinden etkileyici bir başlangıç yapar. Ancak ilerleyen bölümlerde aynı duyguların ve detayların sık sık tekrar edilmesi anlatının akıcılığını zayıflatır. Romanda yer alan iç savaş ve politik arka plan ise yeterince güçlü ve derin bir şekilde verilememiştir. Final kısmında da olaylar net bir bütünlük kurmak yerine karmaşık konular da dahil edilip ve dağınık bir şekilde sonlanır. Bu nedenle romanın beklentimi karşılamadığını ve çok tavsiye edemeyeceğimi söyleyebilirim.
Reklam
Toplumun dayattığı rollerden, doğduğumuz coğrafyanın sınırlarından ve ailenin bize biçtiği hayattan sıyrıldığımızda geriye gerçekten “biz” kalır mı?
Tara Westover’ın Talebe adlı kitabı, bir genç kadının kendi benliğini koruyabilmek için verdiği zorlu iç mücadelenin etkileyici bir anlatımıdır. Tara’nın yaşadığı temel çatışma, babasının mutlak doğrularla ördüğü, korku ve itaat üzerine kurulu hayat ile kendi aklını, sesini ve özgürlüğünü keşfetme arzusu arasında şekillenir. Babasının devlete, eğitime ve modern dünyaya duyduğu derin güvensizlik, Tara’yı hem fiziksel hem de zihinsel olarak dar bir alana hapseder; bu baskı, onun dünyayı tanıma ve kendini anlama çabasında adeta boğulmasına neden olur.
Kitap boyunca Tara, ailesine olan bağlılığı ile gerçeği arama cesareti arasında parçalanır. Öğrendikçe suçluluk hisseder, sorguladıkça dışlanır. Ancak eğitim, onun için yalnızca akademik bir kapı değil, babasının dayattığı korku dolu yaşamdan sıyrılmanın ve kendi kimliğini inşa etmenin tek yolu hâline gelir. Tara’nın Cambridge’e uzanan yolculuğu, sadece fiziksel bir uzaklaşma değil; dayatılan inançlardan, suskunluktan ve kendini inkâr etmekten kurtuluşun simgesidir. Talebe, insanın ait olduğu yer ile olmak istediği kişi arasındaki çatışmayı ve bu çatışmadan doğan cesur bir özgürleşme hikâyesini güçlü bir dille anlatır.
Puan vermedi·152 syf.··
Beğendi
·2018 33. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 30 Aralık 2018 19:44
G. Orwell, Hayvanlar Çiftliği’nde, çağdaş Sovyetler Birliği’ni ve Stalin yönetimini ustaca hicveder ve böylece sosyalist teoriyle pratikteki uygulamalar arasındaki büyük farka dikkat çekmeye çalışır. Daha iyi ve eşit bir sistem için yola çıkılsa da, sonuç gene eşitsizlik ve ayrım olmuştur. Yazar, iktidar isteğinin ve farklı insan mizaçlarının, her türlü eşitlikçi projenin önünde bir engel olduğu gibi karamsar sayılabilecek bir de sonuca da varmış oluyor dolaylı olarak.
Bir İdam Mahkûmunun Son Günü, dünya edebiyatının ölümsüzlerinden Victor Hugo'nun (1802-1885) yirmi altı yaşında yazdığı bir gençlik yapıtıdır. Victor Hugo'nun içerik olarak bu romandaki amacı çok yalın, çok açık: İdam cezasının hem trajik, hem de saçma yanını göstermek. Onun büyüklüğünde, onun dehasında bir yazar için böyle bir savı insani ve etik boyutlarıyla sergileyerek kanıtlamak hiç de güç değil. Ama bu romanın büyük önemi başka özelliklerinden kaynaklanıyor. Bu yapıt, birinci tekil kişi ben ile yazılan romanın ilk örneği. Daha önce böyle bir yöntem bilinmiyor. Demek ki bu özelliğiyle bir yol açıcı, bir öncü bu roman. Roman kahramanının da dediği gibi, bir tür zihinsel otopsi olan bu romanda, modern edebiyatın ilk iç monoloğu ile karşılaşıyoruz. Bir İdam Mahkûmunun Son Günü, bir yazınsal yenilik olan Samuel Beckett ve Georges Bataille'ı haber veriyor. Bu da romanın bir başka önemli özelliği. Bataille ve Beckett'i tanıdıktan sonra bu romanı daha iyi kavrıyoruz. İdam Mahkûmunun kendisine ironik bir gözle bir başkası olarak bakışı ise, Victor Hugo'nun Arthur Rimbaud'dan kırk yıl önce 'Ben Bir Başkasıdır' düşüncesini yaşamış olduğunu gösteriyor.
