Dünyanın daha sonra öğreneceği şey ise ordunun Facebook'ta yanlış bilgi ve nefret yaymak için en az yedi yüz kişiden oluşan dev bir operasyon kurmuş olduğuydu. Bu bilgiyi New York Times'tan gazeteci Paul Mozur ortaya çıkarmıştı.
Facebook kamuoyuna tam tersini söylüyor olsa da araştır-malarının, modellerinin ve programlarının kullanıcı etkileşimini her ne pahasına olursa olsun artırmayı hedeflediğini uzun zamandır biliyordu. Facebook, özellikle genç kullanıcıların kırılganlıklarını sömürmek üzere tasarlanmış bir dizi "tasarım gereği bağımlılık yaratan" özelliği kullanıyor, bu özelliklerin riskli ve zararlı doğasını ise gizliyordu. Etkileşimi artırmak ve bağımlılığı derinleştirmek için her kaldıraç zorlanıyordu.
Facebook'un diğer teknoloji şirketlerinde olmayan bir kozu vardı:
Facebook'u seçim başarısının vazgeçilmez bir aracı haline ge-tirmek. Politikacılar Facebook'a ne kadar bağımlı hale gelirse, bizim için o kadar iyiydi. "Politika yapıcılar kampanyalarda veya yönetişimde Facebook'u kullanırken olumlu bir deneyim yaşarsa, politika konularında bizimle ortaklık yapmaya daha açık olurlar." Bu, çok genış sonuçları olacak bir rotaydı.