Suskunluk böyledir işte, uzadıkça konuşmanın da susmanın da sorumluluğunu alır üstünüzden. Bir süre sonra konuşulmuş olan şeyler anlamını yitirmeye başlar, susmanın tehlikeli aşamasından da geçilmiştir. İki kişiyseniz birlikte iki kişiden fazlası olmaya davetiye çıkarırsınız.
Fadime'yi işte ilk kez o gün o bostanda gördüm. Sanki ilk kez güneşi, yıldızı, ayı görmüşüm gibi. Ayıp olmasın diye de bakamıyorum ama görmek için de ne edeceğimi bilmiyorum. Gönlümün içine bir kuş girdi sanki çıkmak için çırpınıp da duruyor. O çırpındıkça ben duramıyorum.
Sayfa 36
“Kulumun iki sevgili uzvunu (iki gözünü) giderirsem ve o da buna sabrederse, iki gözüne karşılık ona Cenneti veririm.” (Buhârî, Merdâ 7)
Annemin bir Fadime halası var. Aynı zamanda babaannemgilin de komşusu. Çocukluğum buralarda geçti. Hatta evlerinin bir camı babaannemgilin avluya bakıyor. Ben bebekken annemgil, babaannemgil camdan beni bunlara verir, kendileri de arkadan dolaşırlarmış. Öyle bir yakınlık :))
Neyse bu Fadime halam yıllar önce gözünün birini kaybetti. Sayısız ameliyata girdi, diğer gözüne atlamasın derken diğeri de gitti. Ne zaman aklıma gelse yahut şimdi olduğu gibi ziyaretine gelsem hep bu hadis-i şerif aklıma geliyor.
Rabbim, Habibin ve Habibi’nin bu hadis-i şerife hürmetine Fadime halamın yaşadığı sıkıntıları; var ise hata ve günahlarına keffâret eyle.
Mükâfatını cennet-i Firdevs eyle.
İsmini aldığı Hz. Fâtıma annemizin şefaâtine ve yakınlığına erdir.
Habib’ini ve Hz. Fâtıma annemizi vesile ederek istiyorum, sen kabul eyle.
her şey irrasyoneldir akâid şiirince
düştür işte bizim gerçeğimizin temeli
dogmamızdır işte bu bizim, bu bizim imânımız fadime
kelime-i şehadet'in hemen altına ekliyorum
seni seviyorum
Hani bazı kitaplar yarım kalır ya..
İşte o yarım kalmışlığı tam olarak bu kitapta hissettim. Bir satır aradım noktayı koyabilmek için. Noktalayamadım..
Ömer ve Fadime'nin hüzün dolu hikayesi. Yalnızlığı, yokluğu iliklerinize kadar hissedeceğiniz bir hikaye. Tek nefeste okuyabilceginiz bir kitap. Şiddetle tavsiye edilir.
