Herkes bir gün evine dönerEdebiyat
Puan vermedi
Fatih Duman'ın 152 Gün adlı kitabı, kısa olmasına rağmen duygusu yoğun bir hikâye sunuyor. Kitapta Fatime Teyze ve Hacılar Ömer'in yıllara yayılan sevgisi, vuslatı ve bekleyişi anlatılıyor. Bana göre Fadime Teyze'nin sabırla bekleyişi ve sevgisinden vazgeçmemesi hikâyenin en etkileyici yönlerinden biriydi.
Kitabı okurken en çok dikkatimi çeken şey, yazarın olayları oldukça sade ama etkileyici bir şekilde anlatması oldu. Karakterlerin yaşadıkları duygular bana gerçekçi geldi ve onların hissettiklerini anlayabildim. Özellikle sevginin sadece kavuşmak değil, bazen beklemek ve sabretmek olduğunu göstermesi kitabı daha anlamlı hâle getiriyor.
Kitap boyunca Hacılar Ömer'in başına ne geldiğini düşünerek okudum. Olayların nasıl sonuçlanacağını öğrenmek istediğim için kitabı elimden bırakmak istemedim. Hikâye ilerledikçe karakterlerin yaşadıkları beni daha çok içine çekti ve kitabı kısa sürede bitirdim. Bir yandan hikâyenin devamını merak ederken diğer yandan bazı soruların cevapsız kalması kitabın etkisini uzun süre hissetmeme neden oldu.
Genel olarak 152 Gün, sevgi, özlem, sabır ve umut temalarını işleyen etkileyici bir kitap. Okurken zaman zaman hüzünlendim, zaman zaman da karakterlerin yaşadıklarına içtenlikle eşlik ettim. Kitabı bitirdikten sonra aklımda en çok kalan düşünce ise kitabın da sık sık hatırlattığı şu cümle oldu: “Herkes bir gün evine döner.”
Serinin üçüncü kitabı … Ömer amcayı o kadar merak ettim ki sanki içimizden biriydi. Çok üzüldüm tüylerim diken diken oldu okurken. Hevesle heyecanla hemen “hiç kimse” kitabına başladım. Okudum bitti Ömer amcam benim Allah herkese Ömer amca ve fadime teyze aşkından nasip etsin, kitap bitti, Kitap bittikten sonra ne yaparım ne ederim bilmem ama gözlerim daha açık olacak ona eminim
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Bir millet, bağımsızlık ve özgürlüğünü her ne pahasına olursa olsun korumasını bilmelidir!"
Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK
Boşa geçmiş birkaç on sene, bir milletin tarihinde saniye hükmünde bile değildir; ama içine büyük devrimleri sığdırmış bir on sene, o milletin tarihini yeniden yazar ve yazmıştır da!
Fadime Arslan
Yüzen Fazlalıklar, ilk sayfalarda beni biraz zorlayan bir kitap oldu. Başlıklarla ayrılmış olması nedeniyle başlangıçta birbirinden bağımsız öyküler okuyormuşum hissi yarattı. Ancak ilerledikçe aslında bir ana hikâyenin izlerini taşımaya başladığını fark ettim ve kitap benim için daha akıcı hâle geldi.
Kitabın genelinde sessiz ama akıp giden bir anlatım vardı. Büyük olaylardan çok karakterlerin iç dünyalarına, eksik kalmış duygulara ve yer yer kavuşulamayan bir aşkın izlerine odaklanıyordu. Bu yönünü sevdim.
Yine de kitapla ilgili en büyük eleştirim, ana hikâyenin arasına giren bazı bağımsız öyküler oldu. Özellikle farklı coğrafyalara ve bambaşka karakterlere uzanan bu bölümler, benim için ana anlatının ritmini bozdu. Ana hikâyeye bağlanmışken bir anda kendimi Japonya'da geçen başka bir öykünün içinde bulmak kopukluk hissi yarattı. Bu nedenle, o bağımsız öyküler yerine ana hikâyenin daha da derinleşmesini tercih ederdim.
Sonuç olarak, beni "vay be" diyecek kadar etkileyen bir kitap olmadı. Ancak ana hikâyesi, sessiz atmosferi ve satır aralarına saklanan duygularıyla kendini okutan bir yanı vardı. İlk başta bocalasam da sonrasında ritmini bulduğum, iyi ki okudum diyebileceğim ama uzun süre aklımda kalacağını düşünmediğim bir kitaptı.
Ne kadar ömrün kaldığını bilerek yaşamak... Bu yaşamak mıdır? Hayal kuramadan, heyecanla gökyüzüne bakamadan.
Peki ya inandığın tüm değerler, bir anda değersizleşirse? Ölümle yaşam arasındaki o incecik çizginin her satıra işlendiği keyifli bir kitap.
... Ne halim varsa gördüm, beni hep göz ardı eden Tanrı'ya inat!
Akışa teslim oldum, asıl Tanrı'nın ruhum olduğunu anladım.
Fadime Arslan
"Arkadaşlar, ben 1919 senesi Mayıs’ı içinde Samsun’a çıktığım gün elimde maddi hiçbir kuvvet yoktu. Yalnız büyük Türk milletinin asaletinden doğan ve benim vicdanımı dolduran yüksek ve manevi bir kuvvet vardı.
İşte ben bu ulusal kuvvete, Türk milletine güvenerek işe başladım.
Samsun’dan Anadolu içlerine kırık bir otomobille gidiyordum… O kırık otomobil Anadolu yollarında ilerlerken… Ben Türk ufuklarından bir gün mutlak bir güneş doğacağına, bunun hararet ve kuvvetinin bizi ısıtacağına, bundan bize bir güç çıkacağına o kadar emindim ki, bunu adeta gözlerimle görüyordum.
O şarkıyı (Dağ Başını Duman Almış Marşını) okutup tekrar ettirmekten maksadım Türkün bu güneşi doğunca muvaffak olacağını anlatmak içindi.”
Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK
Gazi Mustafa Kemal Paşa, Nutuk'ta hainlerin her zaman aramızda olduğunu, olacağını, onları bertaraf etme yollarının mutlaka bulunacağını defalarca anlatır.
Yol bulunur, hiç olmadı yol yapılır ama bu lanet cendereden bu millet çıkar!
Fadime Arslan
