Hikâyede sadece bir olay örgüsü değil, aynı zamanda insanın içindeki ilkel dürtülerle medeniyet arasındaki ince çizgi sorgulanıyor. Okurken zaman zaman geriliyorsun, zaman zaman da “insan gerçekten bu kadar karanlık olabilir mi?” diye düşünmeden edemiyorsun. Koloni, sadece bir polisiye değil; insanın içindeki vahşeti ve sınırların ne kadar kolay aşılabildiğini çarpıcı bir şekilde yüzüne vuran, etkisi kolay geçmeyen bir roman.