Ve desinler ki arkamdan,
Adı Fahri'ydi.
O da adına layık olarak yaşadı.
Yürürken Peygamberinin izinde,
Huzuru mahşere vardı.
Ve desinler ki arkamdan,
Gönül almayı severdi hep,
Küçüğünden, büyüğünden, denginden.
Sevgi ve saygıyı hiç eksik etmezdi,
Güler yüzü ile belli ederdi.
Ve desinler ki arkamdan,
Öyle bir hayat sürdü ki,
Haramdan hep kaçındı,günahtan sakındı.
Allah'ın rızasını almak için çalıştı.
Ve desinler ki arkamdan,
Çevresine öyle bir iz bıraktı ki
İz bıraktıkları O'nu hep hayırlı andı.
#fahrianlı
Zaten biz insanlar mutsuz olmadan başkalarının mutsuzluğunu anlamayız, acıyı tatmadan başkalarının acısını paylaşmayız İşte ancak başımıza geldiği zaman duygular derinleşip fikirler inceliyor.
Çünkü insanoğlu olgunlaştıkça eski gayelerinin yerine yenilerini koymadığı sürece başka bir hayata sahip olma şansı olmadığı için her şey toza dumana karışır, hayal dünyası yerle bir olur. Ruhlarımız başka şeyler için yanıp tutuşur!