fâtıma
@fakioglufat
yolcu
İmanın girmediği kalp taştan daha katı, Allah korkusunun bulunmadığı vicdan kayalardan daha hissizdir. Böyle bir kalbe ve vicdana sahip bir insanda acıma, şefkat ve merhamet aramak abestir.
O insan, artık bu haliyle mânen canavarlaşmıştır; hatta tahribatı cihetiyle canavarları bile geride bırakmıştır.
Evet, Fahr-i Kâinat'ın mübarek ruhu, zâhiren yalnızlık istiyordu; hakikatte ise, kâinatın yaratıcısı Cenab-ı Hakk'a muhatab olmak arzusunu ruhunun derinliklerinde taşıyordu. Yalnızlık içinde sonsuz varlığa kavuşmak arzusuydu bu...