“Artık her neyse,” dedim, “karposa hayatımızı borçluyuz. Bu da akla çağlar önce yarattığım bir ifadeyi getiriyor. Şeftali giren eve hastalık ruhları giremez!”
Percy hapşırdı. “Ben onu güneş ve doktor olarak biliyordum.”
Karpos tısladı.
“Ya da şeftali,” dedi Percy. “Şeftali de olabilir tabii.”
“Yeniden doğdu! Onu hissediyorum! Ejder, Ejderdağı yamacında ilk soluğunu alıyor! Geliyor! Geliyor! Işık bize yardım etsin! Işık dünyaya yardım etsin! Karda yatıyor ve gök gürültüsü gibi ağlıyor! Güneş gibi yanıyor!”