Üretim araçlarının toplum tarafından ele geçirilmesiyle, üstünlüğü de feshedilir. Toplumsal üretimdeki anarşi, yerini sistemli ve belirli bir örgütlenmeye bırakır. Bireysel varlık mücadelesi ortadan kaybolur. İnsan, ilk defa belirli bir anlamda hayvanlar krallığının geri kalanından ayrılır ve salt hayvansal var olma koşullarından gerçekten insani olanlara kavuşur.
Toplumsal üretim anarşisinin ortadan kaybolması ölçüsünde, devletin siyasal otoritesi de yok olur. Sonunda kendi toplumsallaşma türlerinin efendileri olan insanlar, böylece aynı zamanda doğanın efendileri, kendilerinin efendileri, tek sözcükle, özgür olurlar.