en
@falsoluz
there is no comfort, you just choose your burden.
20 ୨ৎ infj ୨ৎ
33 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kafa dağıtmak için başladığım kitap komiktir ki beni dağıttı. Biraz yavaş okuduğum doğrudur, ama kitabı suçlayamam bu yüzden asla. Tam tersi, kendini çok hızlı okutan bir kitaptı aslında. Ne ara iki yüz sayfayı yuttum bir günde bilmiyorum dahi. Elsie sanırım uzun süredir okuduğum en gerçekçi karakterdi. Onun yas süreci bana o kadar geçti ki, dengesiz hareketlerine ve ani duygu değişimlerine hak verdim gerçekten. Çok sevdiğiniz birini bu denli kısa sürede kaybetmek eminim gereğinden fazla acıtıyordur. Kabullenme, kabullenmeme durumları iyi işlenmişti diye düşünüyorum. Etrafınıza baktığınızda, bir yakınını kaybeden insanların tam olarak buna benzer tepkiler verdiğini görebilirsiniz de bana kalırsa. Yine de herkesin yas tutuş şekli farklıdır tabii, buna ışık tutulması da hoşuma gitti çünkü Ben'in kaybıyla başa çıkan kişi yalnızca Elsie değildi. Kitabın bir geçmiş-bir gelecek tarzı ilerlemesi kalbimi çok kırdı bu arada söylemeden edemeyeceğim. Resmen okurken ben de Elsie oldum ve onunla beraber üzüldüm Ben için. Özellikle kitabın son cümlesi gözlerimi doldurdu, spoilerini yemiştim ancak sonda okuyunca biri mideme bıçak saplamış gibi hissettim. Tavsiye ederim, ama lütfen kafa dağıtmak için okumayın. Sizi de dağıtır.
Reklam
herhangi bir smut serinin dışına çıkmayacağını düşünmüştüm o yüzden kitap beni tokatlamış gibi hissettim okudukça. dominic karakteri başlı başına bu kitabın yıldızıydı zaten benim için. çoğu erkek karakterin yapmayacağı şeyleri yaparak hem beni şaşırttı hem de klişe çizgiyi bozduğundan daha gerçekçi hissettirdi. ayrıca kendimi ona benzettiğim yerler fazla olduğundan dolayı ağlayasım geldi spesifik sahnelerde?? ben bile garip buldum bu durumu açıkçası. ale için kağıttan çiçekler yapması ve yeri geldiğinde ağlaması gibi detaylar çoook tatlıydı. bir erkek karakterden beklediğim her şey dominic'te toplanmış sanki. ale'yi de sevdim ancak duygusal anlamdaki iniş çıkışlarından ötürü pek kararlı bir karakter olduğunu düşünmüyorum, yine de kararlarını sorgulamadım ve kafamı duvara vurmadım o yüzden geçerli puan kaptı benden diyebilirim. roman'ı da aşırı merak ettim ya, ilk iş hemen yazarın onun için de bir kitap çıkarıp çıkarmadığına baktım ancak şu an planladığını bile sanmıyorum maalesef. yine de gelecekte roman'ın kitabı çıkarsa koştura koştura almaya gideceğim çok ilgi çekici bir karakterdi o da. ikinci şans temasını seviyorsanız öneririm bu kitabı, benim abarttığım kadar duygusal da değil aslında ancak iki kitabını okuduğum halde seriye fazla bağlandım. dom tekrar boşanmayı düşünürsen ben buradayım </3
çok sevdiğim bir seriye ya da kitaba asla düzgün eleştiri yapamamak da benim lanetim ancak söylemek istediğim çoğu şeyi kargalar meclisi incelememde söyledim sanırım. yine de bu kitap kargalar meclisi'nden bile daha ileri seviyeydi benim için. kafamı kitaptan kaldıramadım, uyku düzenimi mahvettim ondan uzak kalmak istemediğimden ve yer yer kahkaha atıp yer yer de ağladım. uzun zamandır bana böyle ortaokuldaki heyecanımı yaşatan bir kitap –bir seri hatta– olmamıştı. sabaha kadar oturup bitirmeye uğraştığım ve uğruna okulu ektiğim o kitaplardan birini okuyor gibi hissettim. tüm karakterlere o kadar bağlandım ki anlatamam, hepsi yakın arkadaşlarım oldular bir noktada. yazar umarım üçüncü kitabı yazmak gibi bir iyilik yapıyordur bana çünkü ilk kez bir serinin 8-9 kitap olmasını istedim. gereksiz yere uzamış sakız bir seri de olsa yine 10/10 basar geçerdim muhtemelen hani o kadar bütünleştim seriyle. kırkıncı bölümü hangi duygularla okuduğumu tahmin edersiniz artık. nina'nın devam hikayesini merak ettiğimden tüm grishaverse kitaplarını da aldım bu arada el atmışken zoya'yı da doya doya okumak istiyorum. inanılmaz bir kitaptı ya, yerden yere vurdu beni gerçekten. artık biri favori serimi sorarsa cevabım belli.
dostoyevski'nin her kadın karakterini hüzünle boyaması, kendi zamanındaki diğer yazarların kadınlar hakkında yazdığı her şeye ışık tutuyor bence bir nevi. başrol erkeğin gururunu ve aptallığını güzel işlemişti kitapta. sevginin tanımını yanlış cümlelerle kuran bir erkeğin "sevgisi" zaten değersizdir. kız karaktere üzüldüm okurken. ironik bir öykü olmuş her anlamda.
beğeneceğimi düşünerek başladığım için beklentimi karşılayacağından şüpheliydim, gelin görün ki yanılmışım. found family temasını genel olarak aşırı seviyorum zaten ancak normalde birbirinden asla haz etmeyecek morally grey karakterlerin aile olması fikri çok daha hoşuma gidiyormuş onu fark ettim. karakterlerin birbirinden farklı kişilikleri hepsini sevmemi sağladı, bu yazarın zaten karakter yaratma konusunda oldukça yetenekli olduğunu düşünüyorum. gölge ve kemik'i yıllar önce okumama rağmen kaleminin ne kadar geliştiğini görmek beni şaşırttı. muazzam bir anlatımı ve yazım dili vardı. klasik okumaya giriştikten sonra çoğu fantastiğin dili bana fazlasıyla basit gelmeye başlamıştı ancak bu kitabın dilini takdir ettiğimi söylemeliyim. ayrıca uzun süredir bir kitabı okurken duygulandığımı hatırlamıyorum, nina ve matthias sahnelerine ağlayasım geldi alakasız bir şekilde?? ikisini fazlasıyla benimsediğimi de söylemeden geçemeyeceğim bu arada, matthias gibi kurgu boyunca karakter gelişimi alan ve iyi anlamda değişen karakterleri zaten çok seviyorum, nina da gerek fikirleri gerek hareketleri olsun favorilerime yazdı adını. yani sırf ikisi için bile ben bu kitaba on yıldız girerdim açıkçası —ki normalde fantastik kitaplarda romantizm barınması beni çok rahatsız eder, oysa matthias ve nina'nın yanında wylan ve jesper ilişkisi de benim için okuması inanılmaz keyifli bir ilişkiydi— uzun lafın kısası bu kitabı alnıma asıp gezmek, koluma da kocaman yas yok cenaze yok dövmesi yaptırmak istiyorum. uzun zamandır hiçbir kitaptan bu kadar zevk almamıştım, yazın beni soc fandomına.
Reklam