⠀ོ Betül
@fani4
At vuruldu; içim paramparça Rüveyda
Şu anda okuduğu kitap
"İlla ölmem gerekiyorsa, sen yaşamalısın…⠀ོ
Hikayemi anlatmak için…
Eşyalarımı satıp bir parça kumaş ile uzun kuyruklu ve beyaz teller satın almak için…
Gazze’de, bir yerde bir çocuk, cennetin gözlerinin içine bakarken,
Kendi bedenine bile veda etmeden giden babasını beklerken,
uçurtmayı görür…
Senin yaptığın uçurtmayı,
Ve bir an için bir meleğin ona sevgiyi geri getirmek için orada olduğunu düşünür.
Eğer ölmem gerekiyorsa, umut getirsin,
Bir masal olsun bu uçurtma… ”
⠀ོ Camiler; bu dünyanın aklıyla, bilimiyle, maddesiyle inşa edilir ama bu dünyanın sertliğine toslamış bir koçbaşı gibi maddeyi öteki dünyaya göçertir, eğer ve esnetir.
Bu doğası camiye bütün mekanlar arasında istisnai bir yer verir.
Sayfa 9
Kafanızı dünyanın iki yakasını bir araya getirmeye yorup dururken asıl kopup gidenin kendi hayatınız olduğu gerçeğine çarparsınız birden !
Kendinizle yüzleşmekten köşe bucak kaçarken en katı gerçeğin kucağına doğru gittiğinizi görürsünüz birden !
Sayfa 41
…Gerçekle hayalin kol kola girdiği bu sarsıcı hatıra fotoğrafı, dişlerimizin arasına sıkıştırılmış metal bir künye gibi üşütüyor içimizi.
Her şeyin bir parçasını kendisiyle birlikte çürüten viraneye bakıp duruyoruz. Zaman akıp duruyor ve biz zamanın kıvamı kaçmış dehlizlerine akıp duruyoruz.
Hepimiz içimizde sızlayan viranelerle yaşayıp gidiyoruz.
Sayfa 34
⠀ོ Ve insan kendisini seyretmeye koyuldu.
İnsan… Yüzünü bile tam görebilmekten âciz mahlûk …
Öyle ya ; aynada sağ sola ve sol da sağa geçtiğine göre gördüğü tam kendisi mi ? Ancak birbirimizi görebiliyor yahut gördüğümüzü sanıyoruz.Bir eksiğin daha büyük eksiği de aynada tecelli ediyor. Aynada yahut bütün mücellâ satıhlarda… Demek kendimizden bile gizlenmişiz…
Eyvah,eyvah !.. Akrebin kıskacı fikirler yine mi üzerine üşüşüyor ?
