''Derin ve kalıcı şeylerden söz ediyorum Jenny. Demek istediğim, kanında şiir var mı?" John Fante
Bir gece yarısı, bir düşünce sardı zihnimi. Saçlarımı gözlerimin önünden çektim, pencereyi açıp hava almak istedim. Aldığım nefes, ilk defa canımı yaktı. Ya da belki daha öncede yakmıştı ama ben yeni farkına vardım ya da kim bilir, bazı şeylerin üzerini örterek gülüp geçtim. Hep olduğu gibi... Yüzüme hafif esen rüzgarın fısıltısı, Tanrı'nın sesi gibiydi. Göğe baktım, yıldızları izledim. Seslendim, Tanrı'ya duymadı. Var mıydı? yoksa gerçekten onu aramayı, aramak kendime edindiğim bir görev miydi? bilmiyorum. Pencereyi kapattım, oda yine her zaman ki gibi zifiri karanlıktı. Oturdum, eski ama kendinden bir türlü vazgeçemeyen koltuğuma. Bir sigara yaktım... Deminden beri, düşünmek istemediğim o düşünce yine yakaladı beni. Basit gibi görünen ama her düşündüğüm de, kendimi bir çıkmaz sokakta bulduğum o karanlık düşüncenin içinde buldum kendimi. Sigarayı yavaş yavaş içerken, "Hiçbir yere ait olamadığımı" düşündüm. Yüreğim kime değse, yaktıklarını ve ellerimi kime uzatsam, tutamadıklarını gördüm. Aslında kimseden bir beklentim yoktu. Çünkü ben uzun zamandan beri yalnız bir insanım, bunu bir şikayet olarak görmekten ziyade; o yalnızlığın içinde, bir ışık aramaktı niyetim... Işık mıydı sahiden? Ondan bile emin değilim. Sonra insan bir kez daha anlıyor, hayatımda korkarak adım attığım ve kendime engeller olduğum her adımda; "Ben kimseye ait değildim." diyor içimde ki ses. Hakan Günday der ya; "Hiçbir yere ait olmayanları iyi tanırım, her yere aitmiş gibi davranırlar." tam olarak meselem buydu. Her yere aitmiş gibi davrandım ama en çok kendimi çürüttüm kendi dünyamda. Omuzlarıma yüklediğim ağırlığın, sorumlusu bendim aslında. İnsanların arasından kimseye çarpmadan geçerken, onların bana çarpmasına ben izin vermişim. Bir savaşın ortasında, yıkıntıların arasında kendimi buluyorsam
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitaplar
Tam manasıyla bukowski değildim Fante ve oğlu da Hemingway hiç değilim Tolstoy dostoyevski hiç olamayacağım Sizleri taklit etmek bile zor Sizler gibi yaşayabilmek de O yüzden çogu insan sayfalarca yazıdan en kolayına geleni ve kopyala yapıştır yapabileceğini seviyor Biraz olsun anlamak da lazım Sizin zamanınızda kumar sex sizin tabirinizle fahişeler Hayatınızın ta kendisiydi Yani dostlar 3000 tl kyk bursu ile Fatura ve yurt ödenemiyorken Kumara sex se ve fahişeye ayıracak Ne param Ne de zamanım var İste o yüzden sizi taklid etmek bile zor
John Fante
Tanrım, artık bir ateist olduğum için beni bağışla, ama Nietzsche'yi okudun mu? Ne kitap!
sadıktım sana camilla, kendi tarzımda.
O denli yaraladılar ki beni; Kitaplara sığındım, içime kapandım, kasabamdan kaçtım. JOHN FANTE
Alıntı