… İnsan olmak yılbaşında muhteşem bir şato hediye edilen küçük bir çocuk olmaktı. Kutunun üzerinde şatonun resmi vardı ve bu şatoyla, şövalyeleri ve prensleriyle oynamayı dünyadaki her şeyden daha çok istiyordun çünkü şatodaki hayat kusursuz görünüyordu. Tek sorun şatonun yapılmamış olmasıydı. Şato minik minik ve karmaşık parçalardan oluşuyordu ve kutunun içinde parçaların nasıl birleştirileceğini gösteren bir kılavuz olsa da sen anlayamıyordun. Annen, baban ve Sylvie Teyzen de anlayamıyordu. Ve sen öylece kalakalıyor, kutunun üzerindeki resme, kimsenin yapamayacağı o mükemmel şatoya bakıp ağlıyordun.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Anlaşılan bazı insanlar şiddetten hoşlanmakla kalmıyor, buna açlık duyuyorlardı. Acı hissetmek istediklerinden değil, zaten acı çekiyor olmalarından ve çektikleri acıyı daha hafif bir acıyla bastırma ihtiyaçlarından kaynaklanıyordu bu.
Adam, konuşsana. Bana yeniden güneşi uyandırmayı öğret. Devam etmeyi, ilerlemeyi, geçip gitmeyi kabul etmeyi öğret. İlerlerken güneşi uyandırmak çok zor, haksız mıyım, Adam?
Yalvarırım, son kez soruyorum, bana yanıt ver: Büyükler güneşi nasıl uyandırabilir? Tek bir kez.
