Ancak şimdiye kadar bir türlü tatmin edemediğim bir ihtiyacım var ki onun yokluğu bana bu aralar felaketlerin en büyüğü gibi görünüyor. Hiç dostum yok, Margaret. Başarının heyecanıyla tutuştuğum anlarda sevincimi paylaşacak kimsem olmayacak. Hayal kırıklığına uğrasam, etrafımda beni derdimden uzaklaştırmaya çalışacak kimseyi bulamayacağım.
Perondakiler bize bakıyordu, ama artık böyle şeyler beni rahatsız etmiyordu. Yaşıyorduk işte, o ve ben. Ve tek düşünmemiz gereken yaşamı sürdürmek olmalıydı.