fatihcihan
@fatihcihan
32 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Anton Çehov, Vişne Bahçesi'ni kaleme alırken bir tiyatro oyunu olarak kurgulamış. Dekor ve perdeler detaylıca hazırlanmış. Yazar, diyaloglarda bayağı gelen, yapay bir dil tercihinde bulunmuş. Yazıldığı tarihin edebiyat çevresine olağan bulunabilecek bu üslup, günümüz okurunun eserle bağ kurmasının önüne geçiyor. Karakterlerin olaylara tepkileri gerçekle bağdaşmıyor, Çehov karakterleri karikatürize etmekten çekinmemiş. Eseri bu bakımdan Yeşilçam sinemasına benzetmekte bir beis görmüyorum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitap, Orhan Kemal, Yaşar Kemal vb. devamlı taşradaki hayatı ele alan Türk yazarlardan aşina olduğumuz; yasa tanımaz, aşağılık Ağa Pedro Paramo ve yanındaki dalkavuk kâhya Fulgor Sedano'yu merkezine alıyor. Birden fazla zaman kuşağında mekik dokuyan anlatım, bu türe alışkın bir okur olan benim bile bir noktadan sonra anlatılan olayların geçtiği zamanı kavrayamamama neden oldu.
Kitapta farklı hayatlar ele alınsa da ana tema olan ölüm, birkaç sayfada bir okurla buluşturuyor. Eserde geçen anlatıların çoğu sabahına uyandığımız anlamsız rüyalar gibiydi; okumakla, unutmak bir oldu. Marquez'in esintilerini taşıyan bir yapıt bulma ümidiyle başlayan okumam, metalik bir tatla son buldu.
André Gide, zihninin kilitli kapıları ardında tuttuğu düşüncelerini, zaaflarını ve bastırdığı yönlerini okuru ile buluşturmuş. Ana karakterin hayatı ve çevresinde yazardan belirgin izler bulmak mümkün. Gide karısı ile olan bağı ve sorunlarını kitapta detaylı ve içten bir şekilde ele almış.
Psikolojik tanımlamalara eğilen yazar, kitabın kurgusuna benzer hassasiyeti gösterememiş. Kitapta geçen olaylar birbirinden bir hayli kopuk. Kurgu, bir bütünlük oluşturmuyor. Anlatımda sade ve yalın bir dil tercih edilmiş, sonu gelmeyen bayağı cümlelerden kaçınılmış.
Kitap, Şevket Pamuk'un geçmişteki yıllarda Osmanlı tarihinde ekonomik bulgular üzerine yayımladığı makalelerin bir bütün olarak derlenmiş versiyonu. Osmanlı'daki maliye yönetimini merak eden bir okur olarak bütünlük içeren bir anlatım bulmak düşüncesiyle esere başladım ancak umduğumu bulamadım.
Kitap makalelerin bir derlemesinden oluştuğundan ötürü Pamuk, birden fazla makalesinde birebir aynı paragraflara yer vermiş. Birkaç bölüm kitabı okurken 3 veya 4 defa tekrar tekrar karşınıza çıkıyor. Kitabın okurlara yönelik değil, araştırmalara kaynakça olması misyonuyla yazıldığı kanaatindeyim.
Son olarak İş Bankası Kültür Yayınları'nın eseri imla olarak elden geçirmesi mühim. Birçok, her şey, birtakım, bir şey ve daha birçok kelimenin yazımı günümüz imla kurallarına uymuyor.
Osmanlı İktisadi Politikaları üzerine tez yazacak olan akademisyenler için faydalı bir kitap. Un, tuz, kömür vb. emtiaların yüzyıllar içerisindeki fiyat endeksleri (gümüş akçe karşılığı olarak) grafik ile ortaya konmuş. Yazımda da bahsettiğim üzere ekonomiye ilgi duyan okurlara yönelik bir çalışma olmaktan ziyade akademiye yönelen bir kitap olmuş.
Altın Horoz eserinde, ismiyle birebir, kitabın büyük bir kısmını ana roman-hikaye oluşturuyor, devamında bu hikayenin Latin Amerika edebiyat dünyasına ve sinematografisine etkileri incelenmiş. En son kısımda da Juan Rulfo'nun kaleme aldığı 12 kısa hikayeye yer verilmiş. İncelememi kitaba ismini veren Altın Horoz öyküsü ile sınırlı tutacağım.
Çevre tasvirleri olarak Juan Rulfo'nun anlatım tarzı, Gabriel Garciá Marquez ile benzerlik gösteriyor. Aynı zamanda yönetmenlik mesleğini de icra eden Juan Rulfo, bu eserini ileriki yıllarda sinemaya uyarlamayı düşündüğü için dikkatli bir üslupla kaleme almış. Yalın bir dil tercih edilmiş, diyaloglar kısa tutulmuş. Hikaye boyunca karakterlerin iç dünyasında hiç monoloğa rastlanmıyor. Psikolojik çözümlemeler olabildiğince sınırlı tutulmuş. Marquez'in kalemine benzer bir yazar olarak önerildiği için okudum. Kırmızı Pazartesi veya Yüzyıllık Yalnızlık'ı okurken aldığım o tadı bu eserde bulamadım.
