Seyyah Schweiger‘in çok ilginç sözleri vardır:
“(Türkleri kastederek) Adamlar hamamda bile bir örtü kuşanıyorlar. Ne kadar edepli insanlar. Bu edep ve namusu bu barbarlardan öğrenmemiz lazım.”
Süleymaniye 1,5 kilometrekare alanıyla bizim kimliğimizdir, nüfus kağıdımızdır. Bizim bu memleketteki tapumuzdur. Buradaki lâubali davranışımız, bu muhiti büyük şehrin hengâmesine bırakmamız düpedüz bir intihardir. Gelecek nesillere karşı bizi utandıracak bir intihar.
Bu büyük dinler, diller, milletler haritasının 18 ve 19. yüzyılın sömürge imparatorluklarıyla da pek alâkası yoktur. Çünkü bu imparatorluk bir memleketler bütünüdür. Burada yaşayan insanların yatay olarak bir eşitliliği söz konusudur. Teorik olarak ve pratikte de en ücra köşedeki insanın yükselebilme ve devletin merkezindeki karar organlarına oturabilmesi söz konusudur.