Hırsın toprağa karışacak bir zehir olduğunu bilir aslında insan ama yine de o zehri tatma arzusuyla baş etmekte zorlanır. Elhak, insan kısmı ölümlüdür. Ölüm duygusu yaşamaya engel bir afiyet kaçırıcı değil, bilakis yaşamayı onurlandıran, anlamlandıran soylu bir neşenin adıdır.
"Önce sükût vardı, kelam değil. 'Tanrı sükûttur,' diyor bir Hint bilgesi. Söz iki sonsuz arasında bir çırpınış. Hayat gibi sıcak ve dost. Kutupların sessizliğinden bana ne?"