Önceden yaşanmış olanlar dışında insanın elinde kendine özgü, yaşanmış ne vardır ki? Öte yandan, dengeyi korumak, çünkü hâlâ yaşamakta olduğu dışında ne yaşayacaktır ki insan?
Japon edebiyatından okuduğum ilk kitap olabilir. İnsanın dönüp içine bakmasına vesile olan bir hüzün yürüyüşü adeta. Dünya nahif insanlar için çoğu zaman bir cehennem haline gelebiliyor. Kendini didik didik etme pahasına hayatın her detayına büyük bir hassasiyetle yaklaşan ruhların yıkımı da büyük oluyor.