Mutluluk kısa sürer, tıpkı o bahar açıp solan nergisler ve fulyalar gibi. Hüzün, her şeyi boğan ve babamın onlardan kurtuluş yok dediği inatçı otlar gibi uzun süre kalır.
Bir ölümü anlatmak onu yaşamaktan daha kolay değil.
Her geçen yıl daha iyi yaşıyoruz,her geçen gün ise daha kötü.
Bu ataerkil enlemlerde derler ki çocuklar ağlıyorsa korkacak bir şey yoktur, ama yetişkinler ağlıyorsa o zaman vardır. Ya aynı anda hem çocuk hem yetişkinsen ve babanın ölmekte olduğunu daha yeni öğrenmişsen...
Babam bahçıvandı.Şimdi bir bahçe...