Artık ondan ayrılıyordu. Kim bilir, belki bir daha bir araya gelemeyeceklerdi. Ne tuhaftı şu dünya! Birtakım maddi sebepleri bilinmekle beraber, daha önce bilinmeyen meçhullerden geliniyor, doğuluyor, büyünüyor, bir zaman bir arada haşır neşir olunuyor, birbirine alışılıyor, sonra yavaş yavaş dağılınıyordu. Bütün bunlar nasıl da ağır ağır, alıştıra alıştıra oluyordu. Ezellerden ebedlere bitmez, başı sonu olmayan bir yolculuk.
Vurmakla,dövmekle,etini çimdiklemekle çocuk terbiye edilemez.
Yas aslında bencildir, terk edilmiş dünyada kendimiz için tuttuğumuz bir yastır.Ben onsuz nasıl yaşarım?
Yüreğinin nasıl yandığını söyleyebilenin ateşi azdır.
Mutluluk kısa sürer, tıpkı o bahar açıp solan nergisler ve fulyalar gibi. Hüzün, her şeyi boğan ve babamın onlardan kurtuluş yok dediği inatçı otlar gibi uzun süre kalır.