Ama vatan uğruna nefes alanlar, yani görev yoluna baş koyanlar için bu durum biraz farklıydı. Onlar, değer denilen kavramı kayıptan öğrenmezdi. Hasret, zaten yollarının ayrılmaz yol arkadaşıydı. Bazı şeylere özlem duymak, onların alın yazısıydı.
Bence insanlar kendilerine benzemeyen herkese bir kulp takıyor. Onlara benzemeyi reddettiğinizde kolaylıkla çemberin dışına itiliyorsunuz. Belki de asıl maharet dışarıda kalabilmek.