Fatma Özdemir
@fatma470
Şu anda okuduğu kitaplar
Kadın demek mücadele demek,güç demek dünyanın en medeni ülkesinde bile kadın mücadele içerisinde bir kadın dünyayı değiştirebiliyorken,dünyadaki yaşamın devamlılığını sağlıyorken hep bir yerlerde acı çekiyor yaşam mücadelesi veriyor. Korkuyorlar kadından; çünkü kadının güçünün farkındalar kadın isterse dünyanın daha güzel olacağını kadın eli değerse çiçekler açacağını barış ,huzur olacağını bundan korkuyorlar bilmiyorlar karşılıksız sevginin ne olduğunu o yüzden bir yerlerde kadının kıyafeti,vücudu istismar ediliyor kadınları sindirmek ,susturmak istiyorlar oysa şunu unutmamalılarki en zalimin ,en güçlünün,en başarılının annesi de kadın,kadını yenemedikleri için insanoğlu kendini üstün görüyor kadınlarla savaş halindeler. Keşke kadınları sindirmek ,susturmak yerine kabullenseler o zaman insanoğlu da mutlu olacak tarihte hiç bir kadın savaş emri vermememiştir çünkü kadın demek barış demek kadın demek huzur demek kadın demek sevgi demek bu günlerde kadınlar kıyafeti ,saçı yüzünden öldürülürken bunca nefreti anlamak mümkün değil kadın nesne değildir bir sahiplik objesi olamaz. Kadınlar insandır, erkekler insanoğlu o yüzden kadın ile savaşı bırakıp kabullenmeyi ,sevmeyi denemeli insanoğlu …
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
BAĞLANMAYACAKSIN
Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları...
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"O benim." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan bir şeylerin...
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait
olacaksın.Mesela turuncuya, ya da pembeye.Ya da cennete ait olacaksın.
Büyük bir yorgunluk duyuyorum: yılların yorgunluğu. Okuyamıyorum, düşünemiyorum.
Oğuz Atay
Veronika dört kutu ilaç içerek hayatına son vermek ister bunu yaparken yapmasını gerektiren somut bir delil yoktur.Bir süre yoğun bakımda kaldıktan sonra akıl hastanesinde maratonu başlar doktorlar çevresine ve ona yakın zamanda öleceğini söyler aslında Veronika iyidir Dr.İgor etik olmayan bir şekilde bir deneye tabi tutar
bir takım ilaçlar vererek kalbinin yavaş ve ölmeye yakın olduğunu hissettirir Veronika’ya aşılamak istediği şey kıza şu anı istediği gibi yaşaması gerektiğini aşılamaktır . Veronika ile şizofreni tanısı olan ve bir diplomatın oğlu olan Eduard arasında yakınlaşma başlar. Birbirleri için hem büyük bir şans hem de büyük bir talihsizlik kaynağıdırlar. Beraber vakit geçirdikçe hayata bağlanacaklar ancak genç kızın yakında ölmesi ile de büyük bir yıkıma uğrayacaklardır.
Bu düşünceler ile yaşarken genç kız ve sevgilisi akıl hastanesinden kaçmaya karar verirler. Son günleri, saatleri beraber istedikleri gibi geçirmek isterler. Beraber gidip, istedikleri yerleri ziyaret ederler. İçlerinden ne geliyorsa, onu yaparlar. İstedikleri gibi temas kurup, kendilerini sakınmadan cinsel aktiviteler yaşarlar. Ne de olsa kız ölecektir, şu anı en iyi şekilde değerlendirmelilerdir.
Ertesi gün akıl hastanesinde ikisinin de olmadığı ve kaçtıkları fark edilir. Dr. İgor duruma şaşırır. Genç kıza ölmeyeceğini söyleyememiştir ama bu bir bakıma da en büyük iyiliklerden birisi olmuştur. Ölüm korkusu ile genç kız istediği gibi yaşayabilmeye başlamış ve yaşamından keyif almaya başlamıştır. Yaşamın tekdüzeliği yerine istediğini yapıp, yaşam sevinci ile donanmıştır. Kitabın vermek istediği ana mesaj ile de söylemek istediğim son sözüm ise şudur: Bu yaşamda geçici ve süreli olduğumuzun farkına vararak, bugünleri son günümüz gibi yaşayabilmemiz dileğiyle.
